• تاریخ : ۹ام آبان ۱۳۹۶
  • موضوع : فاطمی

به گفته مشرق، محسن مهدیان در کانال تلگرامی اش نوشت:  دلنوشته خانم توسلی برای مرگ گربه اش بازتاب فراوانی در شبکه های اجتماعی داشته هست. این دلنوشته از دو “وجه عاطفی” و “وجه سیاسی” قابل توجه هست.

یکم. وجه عاطفی ماجرا

برخلاف واکنش های صورت گرفته به این سوگواره محزون که بعضا با طنز و تمسخر همراه بوده هست، دلنوشته خانم توسلی طبیعی و واکنش عاطفی اش قابل فهم هست. این تالم ناشی از فقدان یک موجود زنده هست که مدتها دلبستگی بدان وجود داشته هست. او حقیقتن نسبت به از دست دادن گربه اش تنگدل و غمین هست. این ماجرا با شدت و حدت متفاوت برای همه ما نیز صادق هست. اما او یک بازیگر سینماست که شهرت یافته و دلیلی ندارد واکنش یک عالم عارف را انتظار داشته باشیم.

و اما وجه سیاسی داستان مهمترست.

بجای خانم توسلی هر سلبریتی دیگری بود تحلیل ما در بند اول متوقف می ماند. اما وی بازیگری هست که به یک چهره سیاسی هم شهرت دارد. مثلا نام خانم توسلی بجز سینما به جشن تولد آقای خاتمی هم مطرح هست. به همایش تقدیر از عارف و حمایت از روحانی هم نامدارست.  

خانم توسلی در حمایت از آقای روحانی نوشت: ” همه ما به امید زنده ایم و روحانی را تَکرار می کنیم.”

اما خانم توسلی که به امید اصلاحات زنده بود، بعد از مرگ گربه اش از “تکرار می کنم” نیز ناامید خواهد شد: ” دیگه هیچی از خدا نمی خوام…فقط منتظرم که زودتر بیام پیشت…”

یعنی مرز امید و ناامیدی اش، مرگ یک گربه هست. “امید به روحانی اش” فراتر از مرگ یک گربه امتداد نمی یابد.

 

این ویژگی شبکه های اجتماعی بسیار راهگشا هست. مواضع سیاسی افراد را باید همراه با سبک زندگی شان تحلیل کرد؛ همراه با ویژگی های شخصیتی شان فهمید. افراد در شبکه های اجتماعی تنها از مواضع سیاسی شان نمی گویند، از زندگی شخصی و روحیات و خلقیات شان هم روایت می کنند. مواضع سیاسی افراد را باید در کنار همین خلقیات تحلیل کرد و وزن داد.

ابعاد ماجرا را تامل فرمائید؛ پروژه “تکرار می کنم” بر گرده چه افرادی نشسته هست و سرنوشت یک کشور به چه اوزان شخصیتی متصل هست!… انشاالله برای مردم روشنگر خواهد بود.

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما